Günün yazısı

[11/2 17:39] Babam: Bir söz daha بِسْمِ اللّهِ الررفحْمنِ الررفحِيمِ اَلَذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ İmanda ne kadar mutluluk ve nimet, ne kadar sevinç ve rahatlık olduğunu anlamak istiyorsanız; Bu temsili hikayeyi izleyin, dinleyin: Bir zamanlar iki adam eğlenmek ve çalışmak için seyahat eder. Biri hodbin, diğer yarısı yağsız; bir başkası, Hudabin, haptiyar sülükler karşı tarafa, giderler. Hodbin adam hem hodgam, hem hodenddish hem de badbîn olduğu için yaptığı kötülüğün cezası olarak onun gözünde çok kötü bir ülkeye düşer. Zalim hükümdarların ellerinden ve helâkinden vaazlar veren aciz insanların her yerde olduğunu görür. Gittiği her yerde böyle üzücü ve içler acısı bir durum görüyor. Bütün ülke ortak bir yas yeri şeklini aldı. Bu hüzünlü ve kasvetli hali hissetmemek için sarhoş olmaktan başka çare bulamıyor. Çünkü herkes ona düşman ve yabancı görünür. Ve toplum içinde bile cömert cenazeler ve sevinçten ağlayan yetimler görüyor. Vicdanı sızlıyor. Diğer Hüdabîn, Hüdaperest ve Hakendiş terbiyeli idiler: Gözü önünde çok güzel bir zemine düştü. Bu iyi adam, girdiği ülkede bir halk bayramı görür. Her yerde zikir evleri saadet, şehir, cezbe ve neşe içinde; herkes ona nazik ve arkadaş canlısı görünüyor. Tüm ülkenin uzun ömürlülüğü ve minnettarlığı ile genel bir terhis festivali görüyor. Tekbir ve tehlil ile mağrur asker için bir davul ve musiki sesi işitir. Eskiden mutsuz olan, kendisine ve genel halka kederle yükleniyor; o şanslı kişi hem kendisinin hem de halkın mutluluğuyla mutlu ve müreffeh olacaktır. Üstelik bir hayır alır ve Allah'a şükreder. Sonra döner ve başka biriyle tanışır. Durumunuzu anlıyor. Ona, “Eh, sen bir diva oldun. İç mekanın çirkinliği, görünüşünüze yansımış olmalı ki, gülmeyi, ağlamayı, talan ve talanı kullandınız. Aklını temizle, kalbini temizle. ta ki, gözlerinizden bu yıkıcı perde kalksın da gerçeği göresiniz. Çünkü ne de olsa adaletli, merhametli, itaatkar, dirayetli, nizamlı, iyiliksever bir kralın yurdu ve bu kadar ileri ve mükemmellik gösteren bir memleket, sizin aldatmacanızın gösterdiği gibi olamaz.” Sonra bu talihsiz adam kendine gelir. o anlar ve pişman olur. 'Evet, yeni çıkmıştım. Allah senden razı olsun, beni cehennemden kurtardın.” diyor Ey ruhum! Bilin: eski koca sadakatsiz veya cahil bir kişidir. Bu dünya onun gözünde sıradan bir hüzün yeridir. Ömür boyu ağlayan öksüzler, ayrılık ve kayıplar. Hayvan ve insan; Onlar ölümün pençeleriyle parçalanmış yetim serseriler. Dağlar ve denizler gibi büyük varlıklar, ruhsuz, muhteşem bedenler gibidir. Küfür ve sapkınlığı bu şekilde ortaya çıkıyor ve ruhen çok zalim, akıldan çıkmayan ve korkunç bir korku tarafından ayartılıyor. Diğer adam ise; dindar Yüce tanrı [11/2 17: 0] Babam: Allah'ın azabından korkmuyorsan, iyiliklerine güveniyorsan; mahvolanlardan sayılırsın... Huzeyfe al-Mar'aşi [rahmetullahi aleyh] Semerkand takvimi [11/2 17: 0] Babam: Hawa'yı takip etmek tam bir felaket Kâinatın efendisi [sallallahü aleyhi ve sellem] buyuruyor ki: Aşağıdaki heveslerden sakının. Çünkü arzu insanı sağır ve kör yapar. Açıklama: Şehvet, nefsinin bazı şehvetli şeylere meyletmesi, insanı uçuruma sürükleyen de, nefsinin istediği şeylere itaat etmesidir. Havada uçan yaprak gibi yakalar insanı. Ayrıca burada ve orada felaketlere neden olur. İnsan, nefsinin keyfine boyun eğmemelidir. Durumunu ve faaliyetlerini şeriata göre tanımlamalıdır. Nefsin bütün arzularına boyun eğerek kendini tehlikeye atmamalıdır. İnsanlar nefslerine yenik düştüklerinde, istikametlerinde saptıklarında, akılları Allah'ın büyüklüğünü, ahiret azabını ve sorumluluklarını yitirince, binlerce şer düşüncenin odağı haline gelirler. Artık insanlığın ahlaki erdemlerinden ve yüksek arzularından eser yok. Bütün mukaddes değerleri feda etmekten ve arzuları için bütün ayıpları yapmaktan çekinmezler. Böyle bir yerde insan ruhu sönüyor, şeref ve şeref ayaklar altına alınıyor ve birçok utanç verici olay yaşanıyor. Semerkand takvimi [11/2 17: 0] Babam: Günün ayeti Eğer sana şeytanın vesvesesi dokunursa, hemen Allah'a sığın. Çünkü O işitir ve bilir. (Füze, 1/36) [11/2 17: 0] Babam: günün hadisi Tanrım! Ayaktayken beni İslam ile koru, oturduğum zaman beni İslam ile koru, uyurken beni İslam ile koru, hiçbir düşmanın, hasetçinin benimle ilgili isteklerini yerine getirme. Ön kilidinde sakladığın şeyin şerrinden sana sığınırım. Senden bütün hayırları istiyorum ki, bütün hayırlar Senin elinde olsun. (İbn Hibban) [11/2 17: 0] Babam: günün namazı Tanrım! Senden hidayet, takva, (sorumluluk bilinci), temizlik ve (kalp) zenginliği istiyorum. (İslami) [11/2 17: 0] Babam: Vaktin Esmaül Hüsnası El-Melik Birçok mülkün sahibi, her şeyin sahibi ve onları yetiştirip yetiştiren maliki, zenginlik ve güç verir. [11/2 17: 0] Babam: Günün Hikayesi Zerdali Vakfı Ahmad Jami bir keresinde bir zerdal istemişti. ruhuna; 'Bir yıl oruç tutarsan sana zerdal veririm.' söz konusu Ruhu kabul etti. Bir yıl oruç tuttu. Bir yıl bitince ruhu feryat eder; 'Ben görevimi yerine getirdim. Siz de sözünüzü yerine getirmelisiniz!' dedi. Babasından kalan bir bağı vardı. Oraya gitti. Bağda öldürülen hayvanın midesi delindi. Midesinde çiğnenmeden yutulan zerdallar vardı. Onlardan birini aldı ve temizledi. Ruhu ağlar; 'Bana söz verdiğin o zerdal, öyle bir canavarın karnından çıkan kiraz değildi.' söz konusu 'Aynı zamanda kibirli. Eğer kontrol sendeyse, sana da vermem.' söz konusu Ruhu kabul etmedi. 'Bana onu verme! Başka bir şey istemiyorum.' söz konusu Sonra bir daldan kiraz alıp eline aldı. Arkadaşı Ebu Tahir'in yanına varınca zerdali önüne koydu. - Ahmet! Bize Vakıf zerdalı getirdin mi? söz konusu - Bu bir vakıf değil. Kendi ellerimle ağacımın tepesinden getirdim” dedi. Dedi ki: 'Vakıf zerdalını getir, bize ver, çünkü ben sahibiyim, sonra bizi göremediğini düşünüyorsun' dedi. Kaba davranacak kadar sessizdi. Allahü teâlâyı içinden zikretmek; 'Efendim! Biliyorsunuz ki, babamdan bana miras olan bu cıvaları bağımdaki bir ağaçtan getirdim. Adi cıva olduğunu söylüyor. Bu işin hakikatini onun kalbine telkin edin!' söz konusu Bir süre sonra Ebu Tahir oğlunu aradı ve şöyle dedi; - Git, süründen bir koyun al ve öldür. Açlık Ahmed'in kafasına ve beynine vurmuştur, ne diyeceğini bilemez. Vakıf, zerdalının kendi malı olduğuna inanır. 'Çorba ve et pişsin' dedi. Çorba ve et pişirip yanlarına aldılar. Bu et ve çorbayı yememek Ahmed Çam'ın yüreğindeydi. Çünkü helal değildi. Sadece kuru ekmek yedi. Ebu Tahir; - Neden yemiyorsun? Eğer sorarsan; 'Hoşuma gitti' dedi. talep etti. Daha sonra kalbine gelen ilhamdan bahsetti. Oğlunu aradı ve koyunları nereye getirdiğini sordu. Oğul; - Sürü gitmişti. 'Eti hızlı istediğin için kasaptan aldım' dedi. Kasabı arayıp sordular. Kasap: - Bu koyun haksız yere bekçilik yapıyor