OBJEKTİF YAKLAŞIM
Her hak sahibine hakkını vermek, kimseye ırkından, cinsinden, memleketinden dolayı haksızlık etmemek, insanlığın gereğidir. Hiçbir zümreye, kişiye, imtiyazlı, iltimaslı davranmamak şiarımız olmalı.
Taraf olmak çok hoşumuza gidiyor. Taraf olduğumuz takımın üzerine toz konduramıyoruz. Objektif yaklaşımdan çok uzağız. İlim adamlarımız, gazetecilerimiz, hukukçularımız, yorumcularımız, din adamlarımız, siyasilerimiz hep taraflıyız. Birilerinin yanında, birilerinin karşısındayız. Bir olay ya da bir kişi için, o anlık, o zaman diliminde taraf olmak normaldir. Ama bizdeki tarafgirlik bir ömür boyu sürüyor.
Bizim liderimiz hiç hata yapmaz, takımımız kötü oynamaz, cemaatimiz/cemiyetimiz tek doğrudur. Doğrularımız esnemez hayat boyu. Beyaz ve siyaha yakınız, ya hep gece ya da gündüzüz.
Gündeme bakası gelmiyor insanın. Suriye - Ukrayna kıyaslamaları, 28 Şubat yorumları, hepsi kendimize göre doğrulardan oluşuyor. Azcık kendi fikir ve düşüncelerimizden ödün vermiyoruz. Kalıplaşmış, değişmeyen düşüncelerimizle en muhafazakâr insanlarız.
Örneğin insanlar 'savaşa hayır' diyor. Bu en güzel dilek ve temenniye bile bahaneler buluyoruz. Niye Ortadoğu'daki savaşlara birşey denmiyormuş? İnsan olan günümüzdeki zalimlerin kendilerini tatminden başka bir amacı olmayan, Ukrayna, Suriye, Libya, Kürdistan ve dünyanın neresinde savaş varsa, karşı çıkar. Amasız, niçinsiz bir tutumla 'savaşa hayır' demeliyiz.
'Benim zalimim, haksızlık yapmaz' diyemeyiz. Nice İslam halifeleri, saltanat uğruna zulmetti.
Müslümanca, Kur'an'a göre yaşayacaksak, objektif olalım. Hakkaniyetli olalım. Büyüklerimiz ne demiş; Yiğidi öldür, hakkını yeme.
