YAHYA HOCA'YA VEDA EDERKEN
Yazılarımda genelde şahıslardan, mekanlardan, gruplardan uzak , eleştirel bir yaklaşımla, kendimizi anlatmayı tercih ediyorum. Bunu, bazen okur kardeşlerimizin de, su-i zan makamında yaptığımı düşündüklerini biliyorum. Bu kadar övücüler varken, böyle dereden tepeden, acip yazıları da yazmak bana nasipmiş diyelim.
Sevdiğimiz insanları, Allah'ın sevgili kullarını, çok ele almamışım. Allah affetsin. Size ulaşamayacağınız, tarihten birini anlatmayacağım. Günümüzün vakıf insanlarından, dava erlerinden genç bir kardeşimizden, Yahya Hoca'mızdan bahsedeceğim.
Risale-i Nur hizmeti önceliği insana verir. İnsan olarak muhatabı köylü, kentli, okumuş, yazmış, esnaf, tüccar, öğrenci, genç, ihtiyar farketmeden herkestir. Ondan ders almak için müracaat edip, kapıyı çalan herkese dersini anlatır. İman hakikatlerini, herkesin seviyesine göre , ikna edici bir üslup ve delillerle bizlere sunar. Üstadımız Saidü'l-Kürdî en-Nursî'den Allah razı olsun.
Hayatını, bu mesleğe, bu hizmete, bu davaya vakfetmiş biridir Yahya Hoca. Bir zamane evliyası, dervişi, alimidir. Hizmetin ilk erkanları gibi, bir duruşu, sadeliği ve derinliği vardır. Sinirlenmez, kızmaz, bir Allah dostudur. Enaniyetini Risale-i Nur deryasında eritmiş bir uhuvvet, muhabbet fedaisidir.
Yaşayan insanları yazılarımda övmek, gazeteci olarak zordur, objektiflik anlayışına terstir. Bizim görevimiz eleştirel düşünceyle içinde bulunduğumuz topluma hizmet etmektir. Ancak, zamanın her türlü sathiliğinden sıyrılmış, böyle bir muttaki hocamızı anlatmak ise şereftir. Divan Şairi Bakî gibi dersek; Bu gök kubbede hoş bir seda bırakan hocamızı, Rabbim her iki cihanda hoş eylesin, bereketli, ilimle meşgul olduğu bir ömür versin.
