[23:14, 27.05.2023] Ömer Tarık Yılmaz: “Mükemmel insan yoktur” deriz hep. Bu sözle insanın hatadan masun olamayacağını vurgularız. Hata yaptığımızda bu cümleye sığınırız kendimizi savunmak için ve affedilmeyi bekleriz. Hata yapan kişi, karşımızdaki olduğunda ise bu cümleyi duymak istemez, herkesin hata yapabileceğini düşünmekten kaçarız. Affetmeyi küçüklük sayar, haklılığımızı sonuna kadar ilan etmekten zevk duyarız. Hâlbuki affetmek zafiyeti değil, aksine ruhun yüceliğini gösterir. Bu yüzden zordur zaten, güçlü bir irade gerektirir. Affetmek insanı yüzeysellikten kurtarır, ruhunu esir eden kin, nefret ve intikam gibi kötü duygulardan arınarak hafiflemesini, hayata sevgiyle bakabilmesini sağlar. Kâmil bir mümin olabilmek için bu erdemi düstur edinmek gerekir. Zira Resûlü’ne “Sen af yolunu tut!” (A’râf, 7/199) buyuran Yüce Rabbimiz, bize affedici olmayı, kötülüklere iyilikle karşılık vermeyi emretmiş; takva sahibi kimselerin “öfkesini yutan ve insanları affeden kimseler” olduklarını bildirmiştir (Âl-i İmrân, 3/134). - MÜTTAKİLERE YARAŞIR BİR ERDEM: AFFETMEK
[23:15, 27.05.2023] Ömer Tarık Yılmaz: İslâmda Muaşeret (Güzel Geçinme) Âdâbı
15- İslam dini, insanların muaşeretine (birbiriyle görüşüp konuşmalarına, toplum halinde medeniyet üzere yaşamalarına) büyük bir önem vermiştir.
Müslümanların birbirleriyle geçinmelerinde samimiyet, tevazu, sadelik, zorlanmama, karşılıklı yardım, nezaket, saygı, sevgi ve hayırseverlik bir esastır.
16- İslamda halk ile geçinmenin çeşitli yönleri ve dereceleri vardır. Bunların bir kısmı şunlardır:
1) Herkese karşı tatlı dilli, güler yüzlü, açık kalbli olmak. Bir müslüman daima güleryüzlü bulunur. Hiç bir kimseyi asık bir yüzle karşılamaz. Bir hadis-i şerifde buyurulmuştur:
'Şüphe yok ki, Allah yumuşak huylu, açık yüzlü kimseyi sever.'
2) Herkesle güzel şekilde görüşmek, insanlara eziyet vermekten kaçınma
