CORONA ZAMANI YAZMIŞIZ.
2418. Allah Celle celalühu Korona ile kendisine meydan okuyan insanoğluna tarihte görülmemiş bir şekilde ikaz verdi.
Şimdi ise insanoğlu bu koronadan sonra tekrar imtihana döner, yani hayat normale döner, yani insan, hayat normale dönünce aynı şekilde isyan etmeye, Allah'a meydan okumaya devam ederse; bunun sonu helak olmaktır.
Çünkü corona son ikaz gibi görünüyor .
EVET, AYNEN DEDİĞİNİZ GİBİ OLDU. HAYAT NORMALE DÖNDÜ, İSYAN İSE DÜNYA ÇAPINDA ARTARAK DEVAM EDİYOR.
Tüm ifadeler:
111 Paylaşım
Beğen
Yorum Yap
Paylaş
Mimar Sinan'ın 'ustalık eserim' dediği Edirne'deki Selimiye Camisi'ni en iyi anlayıp harika sanatları fark edip takdir edecek olanlar elbette o işin icinde olan mimarlar ve insaat mühendisleridir.. Hatta kişi o alanda ne kadar iyi ise Mimar Sinan'ı ve Camideki ince sanatları takdiri o kadar fazla olacaktır. Bundan hiç anlamayan bir cahilin ise bu konuda şansı yoktur. Sadece gözüyle gördüğü kadarıyla bir takdirde bulunabilir.
Aynen bunun gibi, boğaz köprüsünü ve onu yapan ustayı da en iyi, köprü yapan bir mühendis, yani işin içinde olan bir kişi takdir edip övebilir. Bir kalp ameliyatını ve bu ameliyatı yapan cerrahı da en iyi işin içinde olan bir cerrah takdir edip övebilir. Bir kitap için de bu geçerlidir, bir şehri idare etmek için de geçerlidir, bir öğretmen, bir pilot, aklınıza ne gelirse hepsi için aynı kural geçerlidir. O işin içinde olan, o işten anlayan en iyi işi o anlayıp, yapanı takdir edebilir. İşin içinde olmayan veya cahil olan ne eseri anlayabilir nede o eseri ortaya koyanı takdir edebilir. Demek eseri anlayıp eser sahibini övmek te derece derecedir. Ne kadar anlarsa o kadar övebilir.
Aynen bunun gibi.....
Sonsuz kudreti, rahmeti, ilmi, iradesi, harika sanatları olan Cenab-ı Hak'ta bilinmek ve takdir edilmek istedi. Bir kudsi hadiste 'Ben gizli bir hazine idim, bilinmek istedim' dedi. Peygamberimiz sav ' Cenab-ı Hak kadar övülmeyi seven kimse yoktur' buyurdu. İşte bunun için kainatı yarattı ve harika sanatlarını ve eserlerini ortaya koydu. Eserlerin harikalığını, sanatın inceliklerini, nimetlerin güzelliğini anlamak ve eser sahibini takdir edip zikretmek ve harika nimetleri için şükretmesi için de insanı yarattı. Ne var ki insan bilmediği, anlamadığı bir seyi takdir edip övemez ve onu yapanı övüp şükredemezdi. İnsanın o harika eserleri anlayıp takdir edebilmesi için insanın da bir nebze o işin içinde olması gerekirdi. Öyle de oldu, O insanı işin içine soktu.
Yani insan da barınmak için evini yapmak zorunda, giyeceği ayakkabısını, elbisesini üretmek zorunda, gece istirahat için yatağını yapmaya, üşüdüğü için sobadını yakmaya, bir yerden bir yere gitmek için bineğini yapmaya mecbur. Ayrıca hastalandığı zaman tedavi olmaya, ilaçlarını yapmaya mecbur. 2 senede ancak ayağa kalkabilen çocuğunu yetiştirmeye, okuyup ilim yapmaya mecbur. Yiyeceklerini yetiştirmekten düşmanları ile savaşmaya ve savaşmak için silah yapmaya mecbur, ve hakeza, ve hakeza. Yani insan bugün yapmak zorunda olduğu işlere mecbur edilmiş. Yani insan bilerek bu işlerde çalıştırılıyor, ta ki Cenab-ı Hakk'ı tanısın, eserlerindeki harikalığı fark etsin ve ona göre Onu övüp şükretsin.
Yani, küçücük odasını ısıtmak zorunda olan insan bakar ki bu iş hem masraf istiyor hem de bir güç kuvvet harcanarak yapılıyor. O zaman aleme bakıyor, kendisi bir odayı zor ısıtırken bu kâinatı yaratan zat koca alemi ısıtıyor. Bunun ile O zatın nasıl bir kudret sahibi olduğunu ve ne büyük bir masraf yaptığını anlıyor. Eğer ısınmak için sobasını yakmasaydı bunu anlayamazdı.
İnsan iş yaparken bakıyor ki görmese o işi yapamıyor. Anlıyor ki bu alemde bu akıl almaz işleri yapan zat dahi her tarafı görüyor. İnsan bilmeden bir iş yapamıyor. Anlıyor ki bu alemde bu işleri yapan zat dahi biliyor ve bilerek iş yapıyor.
Profesör bir ameliyat yapiyor ve kalp kapakçığını değiştiriyor veya bir damar ekliyor. O zaman anlıyor ki bu kalbi yapan Zat ne buyük bir sanatkârdır.
Bir göz doktoru gözde bir ameliyat yapıyor meşhur oluyor. Gözde bir ameliyat yapmak bu kadar zor ise bu gözü yapan nasıl bir usta, bir arının başında binlerce göz yaratıp takması nasıl bir ustalık, nasıl bir sanat ve bunu yapan nasıl bir usta ve sanatkâr anlıyor.
Bir düğün yapıyor. Bir ziyafet çekiyor, bakıyor ki ne kadar zahmet ve ne kadar masraf ile bu iş yapılıyor. Buradan anlıyor ki hergün bu koca dünyada sayisız mahlukâta ziyafet çeken zat ne kadar kuvvetli, ne kadar zengin, ne kadar comert ve ikram edinci olduğunu anlıyor ve hakeza..
İşte insan sadece numunelerini gösterdigimiz şekilde Allah'ın eserlerini anlayıp takdir eder ve daha sonra bu eserlerin sahibini övüp Ona şükredebilir. Bu anlama ve takdir ve şükür dahi derece derecedir. Buna marifetullah denir. İnsanın yarın ahiretteki derecesi, göreceği muamele de buna göre olur.
