Üstad hz.leri hediye dahi kabul etmez, almaya mecbur kalırsa ücretini öderdi.. Günümüz hakiki nurcuları da öyledir. Kimseden birşey istemezler!
BAKIN ÜSTAD HZ.LERINE....
'İstanbul'dan senin için getirdim, beni kırma' dedi. Kabul ettim, fakat iki kat fiatını verdim.
Dedi: 'Ne için böyle yapıyorsun, hikmeti nedir?'
Dedim: Benden aldığın dersi, elmas derecesinden şişe derecesine indirmemektir. Senin menfaatın için, menfaatımı terkediyorum. Çünki dünyaya tenezzül etmez, tama' ve zillete düşmez, hakikat mukabilinde dünya malını almaz, tasannua mecbur olmaz bir üstaddan alınan ders-i hakikat elmas kıymetinde ise.. sadaka almaya mecbur olmuş, ehl-i servete tasannua muztar kalmış, tama' zilletiyle izzet-i ilmini feda etmiş, sadaka verenlere hoş görünmek için riyakârlığa temayül etmiş, âhiret meyvelerini dünyada yemeğe cevaz göstermiş bir üstaddan alınan aynı ders-i hakikat, elmas derecesinden şişe derecesine iner. İşte sana manen otuz lira zarar vermekle, otuz kuruşluk menfaatımı aramak, bana ağır geliyor ve vicdansızlık telakki ediyorum. Sen madem fedakârsın; ben de o fedakârlığa mukabil, menfaatınızı menfaatıma tercih ediyorum, gücenme! O da bu sırrı anladıktan sonra kabul etti, gücenmedi.
Barla Lâhikası - 123
Tüm ifadeler:
20
