Insanı en fazla fikren çıkmaza sokan şey kendi gücüne göre aleme ve olaylara bakmasıdır.
İnsan son derece aciz olduğu için o büyük işleri imkansız görür, olması mümkün değil diye hükmeder.
Halbuki o işler insanın gücüne göre öyledir. Evet, alemdeki işlere cenâb-ı Hakk'ın kudreti noktasında bakılsa hiçbir zorluk yoktur. O Kudret kolayca güneşi yakar ve koca dünyayı da onun etrafında sapan taşı gibi gezdirir, her gün 300000 civarında insanı dünyaya getirir, bir o kadarını öldürüp toprağa sokar. O kudrete göre zor yoktur.
İşte insan kendi gücüne göre bakar ve toprak olmuş insanların tekrar diriltilmesini imkansız olarak görür. Halbuki kudreti ilahi noktasında bakılsa hiç te zorluk yoktur ve hatta son derece kolaydır.
Demek bizler olaylara kendi acziyetimiz noktasında değil, Cenabı Hakk'ın sonsuz kudreti noktasında bakmalıyız.
O zaman mesele biter.
