DÜNYADAKİ CEHENNEM
Tıp fakültesi son sınıf öğrencisi olmanın tadı başkadır. Yılların hayali artık gerçekleşmek üzeredir. Uykusuz gecelerin karşılığını alma zamanı gelmiştir.
Doktor olmanın onurunu hem ben hem de ailem taşıyacak diye başıma geleceklerden habersiz bir şekilde diplomamı aldım.
Vasat bir öğrenciydim fakültede. Gazetecilik, muhabirlik ve diğer sosyal aktivitelerden geriye kalan zamanlarımda ders çalışıyordum. Ama yıl kaybetmemeyide başarmıştım.
Kura için Ankaraya gittiğimde en çok sevinenlerden biriydim.çünkü kurada Ankarayı çekmiştim. Çubuk devlet hastanesi acil servis. eğlenceli bir pratisyenlik geçiyordu. Ancak toplum, ailem hep bir şeyleri, Okulu yarım bırakmış hissi yaşatıyordu. Dayanamadım, uzman olmaya karar verdim.
Vermez olaydım. Neden mi? anlatayım
TUS un zorluğunu geçiyorum. Tercihimi yapmış SSK İstanbul eğitim hastanesi dahiliye yi kazanmışım . Nasıl bir cehenneme düştüğümü bilmeden seviniyorum.
Servise başladım.henüz başlamamın 2. günü ,Ekg yi okumayı bilmeyen bir doktorken acilde tek başıma kaldığımda durum az çok belli olmuştu aslında.
Ertesi gün acilciydi servisimiz. Allahım servise hasta yağıyor sanki. Hastaların tamamı terminal dönemde. Uzmanların muayenelerinden yatan hastaların kaprisleri bir yandan.
Bende saf bir doktor gibi şefimden ,eğitimcilerimden seminerler, vaka saatleri ve toplantılar bekliyorum.
hayalmiş hepsi. kimsenin bilim filan taktığı yokmuş. Kimse kalabalıklıktan, yoğunluktan başını kaldıramıyor ki bilim yapabilsin.
hasta hasta hasta. nöbet nöbet nöbet.
yorgunluktan, uykusuzluktan İstanbul da yaşadığımızı unutmuşum. nöbet sayımız 10-12 arası. Her gün serviste 70 hasta veya poliklinikte 120-140 arası hasta.
Geceleri uykuda kabuslar.
Sıradaki hasta girsin diye bağırarak uyanıyorum
Rüyama giren hastalara sorular soruyor anamnezler alıyorum
Gece yarıları bozuk sedye tekerlek gıcırtıları ile uyanıp caddeden mi geliyor diye pencere kenarlarında zaman geçiriyorum.
Son üç aya girdiğimde artık her hastaneye girişimde engel olamadığım bulantı kusmalarım oluyor, önce lavaboya uğrayıp kusuyorum.
Bunu fark eden hocam sayesinde son 2 ay sadece nöbet tutup sınava hazırlandım.
Asistan arkadaşlarımdan biri bildiğiniz verem oldu ihtisasa ara verdi. Birine kolitis ülseroza teşhisi kondu. Birinde de VT (ventriküler taşikardi.) gelişti.
Samimiyetle şunu söyleyeyim. bu şartlarda uzmanlık yapmak gönüllü cehennemi yaşamak demektir. Yüz kere düşünün derim yeni mezun arkadaşlarıma..
Dr.Murat AKBAŞ
