Kalbin köşküne kurulmuşsa nefs:
insan da bir, hayvan da bir.
Edeb örtüsünü giymemişse beden:
bahar da bir, hazan da bir.
Haram lokmaya alışmışsa kursak:
aç da bir, tok da bir.
Haline şükrü unutmuşsa insan:
az da bir, çok da bir.
Merhamet elini tutmamışsa vicdan:
zalim de bir, mazlum da bir.
Bildiği ile amel etmemişse dimağ
alim de bir, cahil de bir.
Samimiyetten nasibini almamışsa akıl:
akil de bir, mecnun da bir.
Manaya bakmayı bilmemişse göz:
güzel de bir, çirkin de bir.
Vermeye kudretsiz kalmışsa el:
zengin de bir, fakir de bir.
Ezandan huzursuz olmuşsa kulak:
duyan da bir, sağır da bir.
Allah aşkını tatmamışsa gönül:
sevgi de bir, nefret de bir.
Kulluğun önüne geçmişse kibr:
şeytan da bir, melek de bir.
Ve gaflet uykusuna dalmışsa ruh:
yaşam da bir, ölüm de bir.”
