Facebook Twitter Linked-in Whatsapp

ÜÇ AYLAR VE AFFETMEK

 

Manevi iklim dönemine girdik. Üç aylarımız ile şereflendik. Recep, Şaban ve Ramazan bizi bir daha kucakladı. 

Yeni bir umut doğdu. Belki bütün gerginliğimiz, dertlerimiz, hastalıklarımız iyileşiverir.

Kişilerin dokunulmaz olduğu, kutsandığı bir toplumda yaşıyoruz. Sevdiklerimizi insan üstü bir yere yerleştiriyoruz. Sevdikçe seviyoruz. Onlara birisi en ufak bir söz söylese, içimizden boğmak geliyor. Elimizde güç varsa cezalandırıyoruz. Mahkemelerde, hapishanelerde sürüm sürüm süründürüyoruz. 

Elimizde sosyal medya gücü varsa sevdiklerimize laf edeni linç ediyoruz. 'Nasıl hakaret eder? Nasıl böyle bir çirkinlik yapar?' diye suçlananları yerin dibine geçirmekte üstümüze yok toplum olarak.

Suçlanan kişiler de insan bizim gibi. Bir hata ettiklerine, bin pişman edilmek yetiyor onlara da.

Üç aylarda, af ve mağfiret aylarında, gelin affedici olalım. Sırf bize hakaret etti diye, kutsallarımızı hor gördü diye, bir kısım insanı, yerinden yurdundan, yuvasından, etmeyelim. Herkesin hata edebileceğini, aklımızdan çıkarmayalım. 

Osman Kavala, Selahattin Demirtaş, Sedef Kabaş, hapishanedeki bütün gazeteciler, salakça heykellere saldıran kişiler, affedilse, ne güzel olur. Ne kaybederiz. Avrupa Birliği'nden sürekli sille tokat yemek, insanları, suçları sabit olmadan, içerde yatırmayın denilmesi, çok mu hoşumuza gidiyor? Gelin affedelim üç aylarda.

Bu insanlar, bizim eğitim sistemimizin yetiştirdiği  insanlar. Belki bize göre yanlış düşünce savundular ya da yanlış iş yaptılar. Affetmek büyüklüktür. Gücünüz varken affedin.

Amerika istedi diye Rahip Brunson affedildi. Neyimiz eksildi? Bir de kendimiz için insanlarımızı affedelim. Kürt siyasetçileri hapishanelere doldurmakla elimize ne geçecek?

Vicdanımızı dinleyelim. Üç aylarda müslüman daha merhametli olur.

Irkçı yaklaşımlarla nereye varacağız? Bir zamanlar 28 Şubatçılar dindarlara dünyayı dar ediyordu. Okullara almıyor. Kamuda başörtülüleri çalıştırmıyordu. Yıllarını yediler masum kızlarımızın.

Şimdi 'Kürt siyasi hareketine mensupsan, nerdeyse suçlusun, hiç yaşama hakkın yok' der gibi olduk. Bu hakkaniyetli bir tutum değil. 

Her fikre saygılı olalım. Her insana değer verelim. Üç aylarda affedici olalım.

— KÖŞE YAZISI SONU —