Facebook Twitter Linked-in Whatsapp

'BEŞER ZULMEDER, KADER ADALET EDER.'

 

Kader bizim hayat çizgimizdir. Cenab-ı Hakk ilmi ezelisiyle hakkımızda neyi takdir etmişse, onu yaşarız. Evleneceğimiz kişi, kimlerle karşılaşacağız, ne işlerle uğraşacağız, hepsi kaderimizde yazılıdır.

İnsanlar arasında yaptığımız işler ya adaletle olur, ya zulümle. Ya iyilikle amel ederiz, ya da kötülükle. Ya Allah'ın emirlerine göre hüküm veririz, ya da nefsimize göre. Bütün bunlar bu düstur ile şekillenir; 'Beşer zulmeder, kader adalet eder.'

Bir insanı üzmüşsek, hakkına girmişsek, bizim açımızdan bu zulümdür. Kader ise hakkı teslim eder, adalet eder.

Bir insanı bizim çıkardığımız kurallarla, kaidelerle hapse atarlar, bize hakaret etti diye cezalandırırlarsa, elbette biz de birgün nasibimizi alacağız.

Yüzyıllar önce bir kral vardı. Yıllar yılı ülkesine hükmetti. Savaştı. Ülkeler işgal etti. Herkesi dize getirdi. Astığı astık, kestiği kestikti. Söylediği herşey kanundu. Yan gözle bakanın kellesini alırdı. Sağlık afiyet dilemezsen hakaret sayardı. Birgün öldü. Üstü açık bir tabuta koyun diye vasiyet etmişti. Vasiyeti yerine getirildi. Askerler kralı üstü açık bir tabutla taşıdılar. 

Birden kralın kolları tabutun yanlarından aşağı salındı. Elleri bomboştu. 

Yeni kral oğluydu. Genç kral cenazeyi taşıyanları durdurdu. Herkes pürdikkat bakarken şunları söyledi:

'Babam vasiyeti gereği böyle taşınıyor. Ve bana dedi ki; 'Halkım beni böyle görsün.  Şu fani dünyadan bişey götüremedigimi, bilsin.'

Herkes krala ağladı. Bir zalim için ağlanır mı, ağladılar.

Yeni kral sözüne şöyle devam etti:

'Babamı böyle zalim yapan sizsiniz. Zulmüne engel olmadınız. Alimler sustu, vezirler sustu, halk sustu. Size babam ağır vergiler korken, ülkenin yönetimini kimseyle paylaşmazken, hiçbiriniz bişey diyemediniz. Babamdan korktunuz. Ama bakın babam bişey götürmüyor. Eli boş bu dünyadan gidiyor. Ben yeni kralınızım. Bana böyle davranmayın. Susmayın artık. Yanlış yapıyorsam söyleyin. Tarım, hayvancılık, balıkçılık yaparken, insan olarak yaşamak sizin hakkınız. Bugün babamın içeri attığı, ne kadar fikir suçlusu varsa, Allah'ın emir ve yasakları dışında hapse atılmışsa, affedilmiştir. Babam bir beşerdi, zulmetti. Siz de bu halinizle O'nu teşvik ettiniz. Kader adalet etti.'

— KÖŞE YAZISI SONU —