El parmak ayak gibi uzuv kopmaları hem dramatik kazalardır hem de aciliyet içerir.kopan uzvu korumanın yanında acilen yerine dikilecek cerrahi merkeze ulaştırılması gerekir.Yine günümüzde bir diğer problemde bu operasyonu yapacak kişi sayısının azlığıdır ve operasyonun zahmetli olmasıdır.kopan uzuv sayısına göre onlarca saat bile sürebilir.Yine bir başka problem dokunun dikildiği yerde çürümesi tutmaması halinde maalesef hasta yakınlarının göstereceği tutumdur sonradan açılabilecek davalardır ve şiddettir bu yüzden birçok hekim bu işe hiç girmiyor düşünsenize hem zahmetli hem maddi manevi getirisi yok üstüne dava ve dayak riski var.Ancak idealist hekimlerin sorumluluk aldığı bu tür yaralanmaların olmasını engellemek yani koruyucu hekimlik ön plana çıkmalıdır,aynı zamanda bakanlık düzeyinde bu tür yaralanmaları,birçok dezavantajına rağmen üstlenen birimlere pozitif ayrımcılık getirilmelidir.
