GAZZE (AA) - Bombardıman ve ablukanın hem bedenleri hem de ruhları yorduğu Gazze'de insanlar farklı çıkış yolları arıyor.
Gazze kentindeki Er-Rimal Mahallesi'nde çadırların arasından gelen müzik sesleri, Filistinlilerin saldırı ve bombardıman seslerine rağmen kendi seslerini duyurmaya ne kadar kararlı ve istekli olduklarını gösteriyor.
İsrail'in saldırıları nedeniyle taş üstünde taşın kalmadığı, sanat dahil hayata dair tüm faaliyetlerin durduğu Gazze'nin kuzeyinde bir grup müzisyen ve eğitmen, müziğe eğilimli gençlere alet çalmayı öğretiyor. Bir nevi psikolojik rehabilitasyon görevi gören minik "mobil" müzik kursunda toplanan hocalar ve gençler, ud, gitar, keman, ney ve kemençe gibi müzik aletleri çalarak şarkılar söylüyor.
"Oldukça yetenekli gençler var"Saldırılardan önce Edward Said Müzik Enstitüsünde ud hocalığı yapan İsmail Davud, çocukları ve gençleri mutlu etmeye ve rahatlatmaya çalıştıklarını aynı zamanda da müzik yoluyla Filistinlilerin yaşamayı çok seven bir halk olduğu mesajı verdiklerini dile getirdi.
Davud, "Savaşın ve uçakların seslerindense müzik sesini duymaları onlar için daha iyi. Böylece yaşadıkları atmosferden çıkıyorlar. Çocuklar böylece vakitlerini de değerlendirmiş oluyor. Burada oldukça yetenekli gençler var. İçinde bulundukları bu 'yitme' halinden onları müziğin evrensel dünyasına sokuyoruz. Müzikle seslerini dünyaya duyurmaya çalışıyorlar." dedi.
"Müzik psikolojik terapi"
Ud çalmayı öğrenen Raid Dehşan da "Müzik bana göre psikolojik bir terapi. Savaşı, yıkımı, akan kanı, çektiğimiz açlığı böylece unutuyoruz. Savaş modundan çıkıyorum ve başka bir moda giriyorum." diyerek müziğin terapi boyutuna işaret etti.
Dehşan, evlerin, hastanelerin, okulların ve sanatsal mekanlar dahil her şeyin yıkıldığı Gazze'de direnmeye devam ediş nedenlerini, "Biz her şeye rağmen topraklarımızda kalmaya ve işgalciye karşı direnmeye çalışıyoruz. Çünkü bu topraklar bizim ve başka gidecek yerimiz yok." sözleriyle ifade etti.
Ney çalmayı öğrenmek için 2 kardeşini de alarak mobil müzik kursunun yolunu tutan 18 yaşındaki Nimet el-Minavi de "soykırım" gibi bir gerçeklik olsa da yaşamaya devam etmek zorunda olduklarını dile getirdi.
Minavi, "Lise son sınıf öğrencisi olarak benim aslında üniversiteye gitmem gerekiyordu ama okul kalmadı. Müzik bizim için ilaç gibi bir şey. Bizi başka bir dünyaya götürüyor." diye konuştu.
Muhabir: Gülşen Topçu,Anas Zeyad Fteha
